Hee, moms. Kennen jullie de baby-uitzetlijst, de thuis-bevallen-lijst, de luiertas-checklist en de vluchtkoffer-checklist? Heb ik er hier nog eentje voor je: de ontzwangerlijst. Om zo snel mogelijk proberen te ontzwangeren. Uiteraard weet ik dat je lichaam en brein gewoon tijd nodig heeft, maar daar waar ik het een handje kan helpen, doe ik dat graag. Ik ben een fanatiek voorstander van het gebruik van lijstjes, puur en alleen om het overzicht te bewaren en HEERLIJK af te kunnen strepen. Zo’n fijn gevoel vind ik dat! Overal op voorbereid zijn, vind ik het fijnste wat er is. Bij mijn vorige baan in de horeca was ’t altijd: “Ajoh, heb je hoofdpijn? Zoek Susan maar even op. Die heeft een hele EHBO-koffer met dingen van Paracetamol tot aan hechtpleisters. In haar handtas.” “In haar handtas?” “Ja, in haar handtas.” “Okey…” Ontzwangeren doen we dus ook met een lijstje.

En dan nu een situatieschets. Je baby is geboren. Blakend van gezondheid ligt ‘ie in de box te keuvelen. De kraamverzorgster is weg. Je man is weer aan het werk. Je moeder pakt haar leventje ook weer op en lijkt een klein beetje van die intense lichtblauwe wolk te zijn gestapt. Kortom: het normale leventje begint weer. Maar bij jou is er veel veranderd! Niet alleen je leven, gewoontes en ritueeltjes maar ook je lichaam, relatie en ja: alles. Ik besloot daarom een aantal dingetjes voor mezelf op te schrijven die ik graag wilde doen / aanschaffen om zo snel mogelijk weer de oude te worden. Niet alleen op fysiek gebied, zeker ook op psychisch. Want die bevalling heeft er ingehakt, zeg. En die kraamweek al helemaal. Ik heb wel zo’n hands-on-mentaliteit [ja, da’s de term die je altijd in vacatures ziet staan waar ze op zoek zijn naar harde werkers die niet zeuren] dus heb voor mezelf even helder neergezet hoe ik mijn eigen Susannetje weer ga worden. Misschien heb jij er ook wat aan, al is het puur ter voorbereiding als je nu nog zwanger bent. Ontzwangeren doe ik zo:

#1 Schrijven

Schrijven. Ik vind het nogal moeilijk om te denken aan mijn bevalling en vooral de kraamweek erna, dus ik heb besloten dat ik het op ga schrijven. Deze is nogal slecht in het uiten van haar emoties en propt het liefst alles in het achterste holletje in de kast, om het er vervolgens nooit meer uit te halen. Ik merk dat dat met verschillende dingen in het verleden nu niet meer te ontwijken valt: alle troep komt van achteruit de kast naar me toe gerold. Da’s best confronterend, zal ik je zeggen. Het wordt dus tijd dat moeke daar wat mee gaat doen zodat ik op geen enkel vlak uit het verleden nog irritante gevoelens overhoudt die me weerhouden van het kijken naar de toekomst. Op zich heb ik zoiets van: wat geweest is, is geweest en we kijken niet meer achterom. Maar soms haalt het verleden je even in en moet je wat dingetjes verwerken. Die bevalling en kraamweek hebben blijkbaar nogal wat losgemaakt, dus gaan ik en mijn hormonale disbalans even samen de strijd aan tegen dit psychische gezanik. Dus: schrijven! Lekker alles opschrijven!

aleppozeep haaruitval

#2 Aleppozeep in huis halen

Heb ik dus al in huis, met dank aan een samenwerking. Fijn is dat, maar echt! Ik heb de eerste drie maanden van mijn zwangerschap intens veel haaruitval gehad. Zo erg zelfs dat ik op een gegeven moment huilend de huisarts opbelde met de vraag of er niet een pruik voor me beschikbaar was, ofzo. Het liefst een beetje Rihanna-like, snikte ik nog. Maar nee. Helaas. Ik moest er maar even doorheen. Duh! Na die derde maand werd mijn zwangerschap een waar feestje: niet meer kotsen en m’n haardos steeg uit tot intense hoogtes. Ik was er zo blij mee! En nu is Moos geboren. Da’s ook een groot feest, alleen kan ik het doucheputje tegenwoordig even niet zo waarderen. M’n haarborstel ook niet, trouwens. Het liefst was ik m’n haar nooit meer omdat ik die bossen haar niet meer kan waarderen. Maar gelukkig is daar de Aleppozeep: dat gebruik ik nu een week en oh – wat een verandering! Ik zeg dit echt niet om reclame te maken, maar het werkt gewoon echt. Ik denk dat mijn haaruitval nu al voor de helft is gereduceerd. Blij mee!

#3 Purelan niet alleen geschikt in de kraamweek, ook tijdens het ontzwangeren!

“Huh, da’s toch klovenzalf voor je nipples?” Klopt, ja. Maar ik ben er zo’n fan van, dat ik voor de bevalling al drie tubes in huis had gehaald. Niet alleen voor eerdergenoemd kwaaltje werkt het als een tierelier, ook voor littekens, droge velletjes in je neus [lekker ja, maar iedereen kent die traanogen als je je neus een beetje beweegt en er zit zo’n velletje los wat gewoon venijnig zeer doet?], uitgedroogde lippen, rode ogen van de kraamtranen, kapotte knokkels op je handjes van het badderen… Daar heb ik Purol voor trouwens, maar ik meng daar altijd een beetje Purelan doorheen. Die 100% Lanoline doet z’n werk goed, zullen we maar zeggen.

#4 Een uurtje in de week niks doen

Da’s dus zo’n streven wat voor mij echt opgeschreven moet worden, anders komt er niks van. Ik ben gewoon liever [nuttig] bezig dan dat ik op m’n gat op de bank ga zitten televisiekijken. Een uurtje per dag op de bank niks doen is voor mij eigenlijk wel belangrijk. Ga mijn best doen.

#5 Fitness

Nou,wat dat betreft zijn we al aardig op dreef: de #vettepenszietgeenmenschallenge houden we “netjes” vol. Ik heb uiteraard cheatdays en cheatmomentjes, maar er is al wel vier kilo af! Verder is het uiteraard superlekker om even je hoofd leeg te maken en een beetje van die heftige kreten te slaken wanneer je je gewichtenstang optilt voor een deadlift. “WROAHHHHHHHHH”. Zoiets. En dat je man zich dan naar boven snelt omdat ‘ie denkt dat je wordt aangevallen door een leeuw, ofzo. Kerel lacht zich altijd dood. Heeft ook wel wat te verduren met een vrouw die eerst aan het zwanger zijn – vervolgens aan het bevallen – en daarna aan het ontzwangeren is. De arme ziel. Verder gaat het goed, hoor.

#6 Wandelen

Vlak voordat ik zwanger was, kwamen mijn zwager en schoonzus even bij ons koffie drinken. Gezellig was ‘t. Ze hadden wel zin om even naar het bos te gaan om te wandelen. Wat heb ik ze uitgelachen. “Wij gaan echt niet wandelen, hoor. Hoe oud denk je dat we zijn!” en “Lekker burgerlijk, gaan jullie maar!”. Dat soort dingen riep ik. Maar. Toen kwam Moos. En ik heb ook zo’n mooie kinderwagen. En ik kon eigenlijk niet zo knetterveel met m’n lichaam, dus besloot ik hele ieniemienie-stukjes te gaan wandelen bij ons in de wijk. Wat was ik trots dat ik van de stoep af was, zeg. Zeldzaam. De buren zullen wel gedacht hebben. Staat er een een feestje te bouwen op de stoeprand. Debiel. Maar die secondewandelingetjes werden langer en langer en momenteel wandel ik gemiddeld een uur per dag met Moos, mits het weer het toelaat natuurlijk. Moos slaapt meestal heerlijk of kijkt verwonderd naar alle belletjes aan z’n wagenspanner van Deem Design [geen reclame, gewoon zulke leuke dingen hebben ze daar!] en ik kan even lekker frisse lucht opsnuiven en m’n beentjes aan het werk zetten om vervolgens op de bank neer te ploffen met Moos in z’n zitzak-achtige ding en ik met een kop thee. Da’s genieten!

#7 Kleding van voor de zwangerschap passen

Dat was me het momentje wel, hoor. Ik heb daar een zaterdagmiddagje voor uitgekozen en man gezegd dat ‘ie me drie uur lang niet mocht storen op de kledingkamer. Zo gezegd, zo gedaan. De helft van de broeken kreeg ik niet verder dan m’n knieën. Shirtjes, truien en vesten passen allemaal nog prima. Kortom: even de stad in geweest en met m’n moeder wat nieuwe broeken aangeschaft. Kijk ik daar in die spiegel: “Mam, ik ben echt wel redelijk stevig geworden, hoor.” “Ah, valt wel mee. Komt door de spiegel.” “Komt door de spiegel, denk het ook ja!”. Maar achteraf denk ik wel dat het echt aan die spiegel heeft gelegen. Niet erg handig van die winkel. Dat was trouwens wel het moment dat de #vettepenszietgeenmenschallenge concrete vormen aannam en ik ook direct besloot daar fanatiek werk van te gaan maken.

#8 Foto’s inplakken

Elke nieuwe mama, of elke vrouw die een baby krijgt, zal haar hele gallery in haar telefoon vol hebben staan met foto’s van de kleine. Daar ben ik uiteraard geen uitzondering op. Ik deelde ze in in “mapjes”. Moos 1, Moos 2, Moos 3 en ging elke keer nadat er honderd foto’s in het mapje zaten, naar de Kruidvat om alles te ontwikkelen. Zal mij niet overkomen dat mijn telefoon het begeeft, gejat wordt of dat er op miraculeuze wijze opeens foto’s van m’n telefoon verdwijnen. Ik zou ’t niet kunnen verdragen. Nu heb een gigantische doos vol met foto’s van Moos z’n eerste weken tot aan nu, allemaal gesorteerd op type foto [kraambezoek, eten, kraamweek, met papa, met mama, met opa en oma, lachjes, weegmomentjes…] en op datum. Ik ben begonnen met Moos z’n jaarboekje die ik kreeg van mijn vriendinnetje op de babyshower. Zo leuk om te doen! Meteen weer een goed momentje om even bij alles stil te staan en te bedenken hoe snel de tijd wel niet gaat – en hoeveel je moet genieten van het nu want het gaat allemaal zo – CLICHÉ – snel. En hoe leuk is het om over tien jaar samen met je kind z’n fotoboeken door kunt bladeren. Is toch leuker dan scrollen door je telefoon! Die boeken die gaan nooit verloren, knoop ’t in je oren, knoop ’t in je oren… Dat was zo’n liedje toch? Van Ajax, ofzo. Wat ze dan zongen. Die fanatieke supporters op de tribune. Laat maar.

#9 Memorybox maken

Schiet mij maar lek: ik heb alles bewaard. Polsbandje van Moos, polsbandje van mij, navelstrengklemmetje, kaartjes van de kraamverzorgster die zo leuk – overal briefjes neerlegde en kaartjes schreef. Soms mis ik haar! Is echt zo’n lief mens. Maar terug naar wat ik allemaal bewaard heb: alles eigenlijk. Ik ga dus een gigantische kist aanschaffen om alles in bewaren. Lijkt me no zo leuk! En werkt therapeutisch, ja.

babyshower

#10 Niet te veel willen tijdens het ontzwangeren

Als laatst: ik wil niet te veel willen. Ik ben zo’n type die in het laatste uurtje van het etmaal nog van alles afgewerkt wil hebben want de wasmachine draait nog en als ‘ie de hele nacht zo aan blijft staan terwijl ‘ie klaar is, gaat ’t weer erin zitten en dan zijn Moos z’n kleertjes verpest. Dat valt natuurlijk allemaal wel mee, maar deze gek blijft dan gerust nog een uurtje wakker om vervolgens alsnog die was op te gaan hangen. Of de droger aan te zetten. Slaat eigenlijk nergens op. Hoewel man me altijd probeert naar bed te slepen en sussende dingen te zeggen als “Komt morgen wel.” en “Gaat niemand dood aan, hoor. Als je nu gaat slapen en morgen die  trap stofzuigt.” moet ik zeggen dat het tot nu toe nog niet is gelukt met niet te veel willen. Komt nog wel. Misschien heb ik wel OCD, ofzo. Of een dwangneurose. Zou je dat ook op milde wijze kunnen hebben? Dan heb ik dat, denk ik. Da’s ook weer een aandoening trouwens. Dat je denkt dat je allerlei ziektes en aandoeningen hebt. Hypochondrie heet dat.

#11 Iets nieuws doen

Iets nieuws doen voor mezelf, even uit de mama-modus. Dus ik ben een cursus Noors gaan doen! Ten eerste omdat ik het een mooie taal vind, ten tweede omdat de voertaal van de kerkgemeenschap waar wij deel van uitmaken, Noors is. Eerder luisterde ik naar podcasts in combinatie met Nederlandse vertaling, maar nu merk ik dat ik het zelf al goed kan verstaan en wil ik het ook goed kunnen spreken. De cursus doen we in een wijkgebouw met een groep van verschillende leeftijden, superleuk! Als je ’t zelfs al leuk vind om huiswerk te maken, dan zit ’t wel goed.

ontzwangeren

Hoe denk jij te gaan “ontzwangeren”? Laat je het allemaal op z’n beloop of heb je ook bepaalde dingen die je wilt doen?

Lees hier trouwens mijn tips als nieuwe mama!

22 thoughts on “ONTZWANGEREN: ZO DOE IK DAT

  1. Marsha zegt:

    Wat een geweldig geschreven stuk zeg! Interessant en heb ook vaak moeten laten door jouw manier van schrijven hihi. Ik ben zelf 5 maanden zwanger, dus aan ontzwangeren denk ik nog even niet! 😉

  2. Nicole Orriëns zegt:

    Goede tips! Vooral die van ‘niet teveel willen’. Als je je verzet tegen de tijd die je lichaam en geest nodig hebben om te herstellen maak je het alleen maar vervelend. Beschouw het juist als een welkome tijd om wat rustiger aan te doen.

  3. Lodi zegt:

    Grappig, ik ben ook veel meer gaan wandelen na mijn zwangerschap, heelrijk met de kindjes naar buiten. verder deed ik niet zo gek veel extra’s. De eerste keer had ik wel een motivatie omdat ik 5 maanden later ging trouwen, dus toen zat ik nog wel eens op de hometrainer. En alles opschrijven, dat heb ik ook gedaan.

    • Susan zegt:

      Lekker toch, wandelen! Helemaal met kids inderdaad, dan heb je tenminste nog een reden. Lekker even “een frisse neus” halen. Ik heb nu ook een hometrainer trouwens, ideaal wel!

  4. Mariëlle zegt:

    Goede tips allemaal zeg. Ik heb helemaal geen verstand van ontzwangeren. Ik ben nog nooit zwanger geweest, vandaar. Wel vind ik dat je er op een goede manier mee omgaat en mooi om te zien dat je voor jezelf alles op een rijtje hebt gezet en ermee aan de slag gaat.

  5. Blog & Beauty zegt:

    Wat grappig dat je overal lijstjes voor maakt. Dat doe ik ook, anders vergeet ik alles. Voor mij was het trouwens geen gewone zwangerschap, dus ontzwangeren was voor mij ook raar. Mijn dochtertje is 3 maanden te vroeg geboren, ik heb me niet kunnen voorbereiden met een koffertje klaar te zetten. Ik heb geen kraamweek gehad. Wel heb ik alles opgeschreven van, voor en tijdens de zwangerschap. Dit heb ik zelfs uitgebracht als boek. En ik heb ook zeker een memory box gemaakt met alle mooie herinneringen erin.

    • Susan zegt:

      Wat pittig dat je dochtertje drie maanden te vroeg kwam! Lijkt me echt moeilijk, helemaal de klap die je daarna krijgt. Dat het leven weer gewoon doorgaat maar jij nog helemaal moet herstellen, fysiek en mentaal. Petje af!

  6. Linda zegt:

    Zelf ben ik nog niet zwanger geweest maar het zijn wel dingen die ik mij altijd afvraag, zeker bij meiden die na een paar weken hun oude figuur al aardig terug lijken te hebben haha! Fijn zo’n lijstje. Ik denk dat ik het zelf op zijn beloop zal laten (alles heeft bij mij meer tijd nodig omdat ik chronisch ziek ben) en daarnaast zal ik goed op mijn voeding letten en proberen af en toe iets te doen wat mij blij maakt 🙂

  7. Eke zegt:

    Fijn lijstje! Stiekem wil ik er nog niet aan denken, maar misschien is wat mentale voorbereiding wel goed, haha. Sowieso wil ik net als jij beginnen met wandelen. Ik heb er een gruwelijk hekel aan, want ik denk dat als we ooit te voet moeten vluchten bij oorlog ofzo, ik gewoon lekker een greppel induik en wacht op het einde. Maar goed, met die kinderwagen heb ik wel een soort houvast en een pronkjuweel. En dan ga ik vet sportief worden ineens. En slank. Dus Doutzen, weesch gewaarschuwd!

    • Susan zegt:

      HAHA, ik ga stuk. Ik zie je opeens een greppel induiken, ja. Ik zou denk ik meteen ergens gaan onderduiken. Die kinderwagen van mij neem ik ook mee dan ja want die kan goed functioneren tegen eventueel rondvliegende kogels. Denk jij nog maar niet aan ontzwangeren. GENIETUNNN!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *